Ile powinieneś mieć oszczędności w wieku 30, 40, 50 i 60 lat?

Ograniczenia reguły

• Zakłada dekady stabilnego, rosnącego dochodu. Późny start po studiach, przerwa w karierze, przebranżowienie, choroba, dzieci: każde z nich przesuwa całą krzywą, a modelu to nie obchodzi.
• Zakłada, że większość emerytury musisz sfinansować sam. W Stanach Zjednoczonych w dużej mierze prawda, w większości Europy znacznie mniej.
• Mierzy pulę, nie zachowanie. Ktoś z połową rocznej pensji, kto co miesiąc odkłada 20 procent dochodu, jest długoterminowo w lepszej formie niż ktoś z 2x, kto nie oszczędza nic.
• Podwyżka pogarsza twój wynik. Ponieważ cel jest wielokrotnością pensji, awans natychmiast podnosi poprzeczkę, podczas gdy twoje oszczędności zostają takie same. Możesz zostać w tyle przez własny sukces, co mówi coś o tym, jak poważnie traktować tę etykietę.

Europejski test rzeczywistości

Jeśli czytasz to z Niemiec, Francji, Hiszpanii, Słowacji albo większości innych europejskich krajów, pamiętaj, że ten benchmark nie został napisany dla ciebie. Publiczne systemy emerytalne w dużej części Europy mają zastępować istotną część dochodu z pracy, a wielu pracowników buduje dodatkowo obowiązkowe lub pracownicze uprawnienia emerytalne, które nigdy nie pojawiają się na żadnym koncie, które sprawdzają. 8x amerykańskiego pracownika w wieku 60 lat musi wykonać robotę, którą za wielu Europejczyków częściowo wykonują dekady składek społecznych.

To nie jest licencja na ignorowanie oszczędzania. Stopy zastąpienia ogromnie różnią się między krajami, systemy publiczne są pod presją demograficzną, a samozatrudnieni często gromadzą znacznie mniej, niż zakładają. Uczciwe europejskie tłumaczenie jest łagodniejsze: traktuj wielokrotności jako punkt odniesienia dla tego, czego wymagałoby pełne samofinansowanie, a potem odejmij to, co realnie pokryje twoja emerytura państwowa i pracownicza. Dla większości europejskich pracowników ta zniżka jest duża i żadna generyczna amerykańska tabela jej za ciebie nie policzy.

W tyle w wieku 30 lat: buduj maszynę, nie saldo

W wieku 30 lat benchmark mówi o jednej rocznej pensji, a ogromna część ludzi nie jest nawet blisko po studiach, pensjach na start i drogim wynajmie. Część wyzwalająca: w wieku 30 lat saldo znaczy dużo mniej niż nawyk. Ciężką robotę wykonuje czas, więc pilnym zadaniem jest uruchomienie maszyny.

• Ustal stopę oszczędności i zautomatyzuj ją. Przelewaj stały procent, 10 do 20 procent, jeśli możesz, na osobne konto w dniu wypłaty. Jeśli to poza zasięgiem, zacznij od dowolnego procentu i podnoś go z każdą podwyżką.
• Najpierw spłać drogie długi. Żadna inwestycja nie bije niezawodnie odsetek drogiego kredytu konsumenckiego, więc jego spłata to najlepszy dostępny zwrot.
• Poznaj raz swoje prawdziwe miesięczne wydatki. Większość ludzi po trzydziestce nigdy ich naprawdę nie widziała, tylko zgadywała. Jedno szczere spojrzenie na wyciąg bankowy zwykle ujawnia więcej wolnej przestrzeni, niż się spodziewasz.

W tyle w wieku 40 lat: dekada przecieków

W wieku 40 lat cel mówi o trzykrotności pensji i to dekada, w której porównanie kłuje najbardziej: dochód jest zwykle wyższy, ale mieszkanie, dzieci, samochody i ubezpieczenia też. To także dekada, w której pieniądze cicho wyciekają, bo bardziej zajęte życie oznacza mniej uwagi na każde euro.

• Zrób audyt kosztów cyklicznych. Subskrypcje, nakładające się polisy, zapomniane członkostwa i opłaty bankowe rosną wraz z dochodem i rzadko są przeglądane. Ich cięcie podnosi stopę oszczędności bez ruszania stylu życia. Kontrola cashflow z jednego wyciągu, jak darmowy pierwszy raport od VESTELON FLOW, to szybki sposób, by zobaczyć pełną listę wraz z rocznymi kosztami.
• Daj każdej podwyżce zadanie. Kieruj co najmniej połowę każdej podwyżki prosto do oszczędności, zanim wchłonie ją styl życia.
• Bierz każdą oferowaną dopłatę. Jeśli pracodawca albo państwo dopłaca do twoich składek emerytalnych, wpłacaj tyle, by zgarnąć wszystko: nic bliższego darmowym pieniądzom nie spotkasz.

W tyle w wieku 50 lat: większe dźwignie, wciąż dość czasu

Sześciokrotność pensji w wieku 50 lat brzmi brutalnie, jeśli jesteś na jednej lub dwóch. Ale piętnaście lat pracy to wciąż dość czasu na procent składany i na ruchy strukturalne, przy których blednie każde oszczędzanie na kawie.

• Zaatakuj dwa lub trzy największe koszty stałe. Mieszkanie, samochody i ubezpieczenia dominują w większości budżetów w tym wieku. Refinansowanie, rezygnacja z jednego auta albo renegocjacja polis uwalnia więcej gotówki niż sto małych wyrzeczeń.
• Wykorzystaj limity nadrabiania zaległości. Wiele systemów emerytalnych pozwala po pięćdziesiątce na wyższe składki z ulgą podatkową. Jeśli twój na to pozwala, to jest dekada, dla której istnieją.
• Zaplanuj końcówkę kredytu hipotecznego. Wejście w emeryturę bez kosztów mieszkania zmienia arytmetykę bardziej niż niemal jakakolwiek wielkość puli, bo trwale zmniejsza dochód, który musisz zastąpić.

W tyle w wieku 60 lat: przepisz plan, nie przeszłość

W wieku 60 lat użyteczne pytanie przestaje brzmieć jak osiągnąć 8x, a zaczyna jak wygląda emerytura, którą naprawdę mogę sfinansować. To pytanie planistyczne, nie wstydliwe, i ma konkretne odpowiedzi.

• Zdobądź dokładne liczby emerytalne. Poproś o oficjalne zestawienie uprawnień państwowych i pracowniczych zamiast szacować. Luka często ma inny kształt, niż się obawiano.
• Wyceń każdy dodatkowy rok pracy. Praca o rok dłużej, nawet na część etatu, pomaga podwójnie: więcej składek wpływa, o rok mniej oszczędności się wypłaca.
• Tnij koszty stałe przed emeryturą, nie po niej. Zmniejszanie bazy kosztów, póki dochód jeszcze płynie, jest o wiele łatwiejsze niż robienie tego później pod presją, a każde euro trwałego kosztu, które usuniesz, zmniejsza pulę, której potrzebujesz.

Dlaczego stopa oszczędności bije tabelę porównawczą

Wyszukiwania średnich oszczędności według wieku tak naprawdę zadają jedno pytanie: czy u mnie jest w porządku? Tabela obcych ludzi nie umie na nie odpowiedzieć, bo średnia miesza osoby o różnych emeryturach, kosztach, rodzinach i krajach. Liczbą, która naprawdę przewiduje twoją przyszłość, jest twoja stopa oszczędności, procent dochodu, który co miesiąc zatrzymujesz, bo to jedyna dźwignia w pełni pod twoją kontrolą. Pula podąża za stopą.

A nie poznasz swojej stopy bez znajomości prawdziwych liczb: co naprawdę wpływa, co wypływa i co zostaje. Nie liczb, w które wierzysz, lecz liczb z wyciągu bankowego. Większość ludzi nigdy ich nie zmierzyła i dlatego tabele porównawcze wydają się tak autorytatywne: wypełniają lukę, którą jeden wieczór uczciwego mierzenia zamyka lepiej.

Miesiące przetrwania: bardziej użyteczna osobista miara

Oto miara, która przewyższa każdą tabelę wiekową: podziel to, co masz, przez to, ile naprawdę kosztuje jeden miesiąc twojego życia. Wynik to twoje miesiące przetrwania, czas, przez który mógłbyś stać w miejscu, gdyby dochód jutro się zatrzymał.

Bije wielokrotności pensji na każdej osi, która się liczy. Jest osobista, zbudowana na twojej prawdziwej bazie kosztów, a nie na modelowym Amerykaninie. Poprawia się z obu stron, przez większe oszczędzanie albo cięcie kosztów stałych. I przekłada się wprost na realne decyzje: zmiana pracy, przerwa w karierze, start firmy, przetrwanie trudnego kwartału. To jedna z liczb, które VESTELON FLOW wylicza z jednego wgranego wyciągu bankowego, bez logowania do banku, obok twojego cashflow, przecieków i miesięcznej zdolności oszczędzania. Pierwszy raport jest darmowy i zastępuje pytanie czy jestem w tyle za innymi tym lepszym: gdzie dokładnie jestem i jaki jest następny ruch.

FAQ

Ile powinienem mieć odłożone do 30 roku życia? Popularna reguła wielkich amerykańskich zarządzających aktywami mówi o około jednej rocznej pensji, wliczając oszczędności emerytalne i inwestycje. W praktyce w wieku 30 lat stopa oszczędności znaczy dużo więcej niż saldo: konsekwentne 15 procent zaczęte teraz bije przewagę, która staje w miejscu.

Czy te progi są realistyczne w Europie? Tylko częściowo. Zakładają, że większość emerytury finansujesz sam, w stylu amerykańskim. W dużej części Europy emerytury państwowe i pracownicze zastępują część dochodu z pracy, więc wielokrotności zawyżają to, co muszą trzymać twoje własne konta. Samozatrudnieni, którzy często gromadzą mało, powinni traktować cele bardziej dosłownie.

Co robić, jeśli jestem daleko w tyle i to mnie stresuje? Przestań porównywać, zacznij mierzyć. Ustal swoją stopę oszczędności i miesiące przetrwania na podstawie prawdziwego wyciągu bankowego, a nie pamięci. Potem wykonaj ruch strukturalny dla swojej dekady: w wieku 30 lat zautomatyzuj procent, w wieku 40 utnij cykliczne przecieki, w wieku 50 zaatakuj duże koszty stałe, w wieku 60 zdobądź dokładne liczby emerytalne.